กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 171 เพลงแห่งน้ำแข็งและไฟ
“เลิกพูดเถอะ แดเนียล” แพทย์ประจำทีมกล่าวโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองขณะใช้เครื่องมือตรวจร่างกายซุนเซิ่ง “ฉันตรวจเขามาไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งแล้ว ค่าร่างกายของหมอนี่เสถียรยิ่งกว่านักบินอวกาศเสียอีก ทุกครั้งที่แข่งเสร็จ อัตราการเต้นของหัวใจคงที่ ความดันปกติ บนตัวอย่าว่าแต่แผลเลย แม้แต่รอยแดงสักจุดยังหาแทบไม่เจอ เขาเป็นคนบนโลกนี้จริงหรือเปล่า? ฉันสงสัยมาตลอดเลย”
เขาบ่นพึมพำไปพลางตรวจจนเสร็จสิ้น สุดท้ายก็เขียนสรุปผลลงในรายงานแล้วยื่นให้คอร์เมียร์ดู
“เห็นไหม? สมบูรณ์แบบ ตัวชี้วัดทางร่างกายทุกอย่างเทียบได้กับการเพิ่งทำโยคะหลับลึกมาหมาด ๆ นอกจากเหงื่อออกนิดหน่อยแล้ว ก็ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ใด ๆ เลย ฉันถึงขั้นคิดว่าการให้เขาไปเข้าร่วมการตะลุมบอน ยังถือเป็นการทำกิจกรรมผ่อนคลายร่างกายสำหรับเขาด้วยซ้ำ”
คำบ่นกึ่งล้อเล่นกึ่งจริงจังของแพทย์ประจำทีม ทำให้บรรยากาศในห้องพักนักกีฬากลับมาคึกคักอีกครั้ง
หลี่จิ่งเลี่ยงกุมหมัดที่บวมแดงของตัวเองพลางมองซุนเซิ่งที่ไร้รอยขีดข่วนด้วยสีหน้าโศกเศร้าและคับแค้นใจ ก่อนจะโวยวายว่า “ไม่ยุติธรรมเลย! ตัวหลักที่ลงแข่งไม่เป็นอะไรเลย แต่พวกเราที่เป็นลูกน้องไปช่วย กลับบาดเจ็บกันไปคนละแผล! พี่ซุน ค่ารักษาพยาบาลพวกนี้พี่ต้องเบิกให้พวกผมนะ!”
ซุนเซิ่งเหลือบมองเขาแล้วยิ้ม “วางใจเถอะ ไม่ขาดของนายหรอก”
หลังจากเสร็จสิ้น “การประเมินอาการบาดเจ็บ” ที่เต็มไปด้วยสีสันตลกขบขันนี้ ซุนเซิ่งและพวกอีกสี่คนก็เดินตามเจ้าหน้าที่ตรวจไปทำการตรวจเลือดและปัสสาวะอย่างเบื่อหน่าย