Chapter 0168

ตอนที่ 168 การยำใหญ่รอบทิศทาง

ยามค่ำคืนในนิวยอร์กถูกแสงไฟอันเจิดจรัสของเมดิสันสแควร์การ์เดนฉีกกระชากออกเป็นรอยแยกที่เชื่อมต่อระหว่างความเป็นจริงและความบ้าคลั่ง

ภายในสนามคือเสียงตะโกนและคำรามอย่างบ้าคลั่งของผู้ชมหลายหมื่นคน รวมตัวกันเป็นคลื่นเสียงที่มากพอจะพลิกหลังคาโดมให้เปิดออกได้

คลื่นเสียงนี้เปรียบดั่งกระแสน้ำที่จับต้องได้ มันซัดสาดไปทุกมุมของอาคารจนอากาศสั่นสะเทือนตามไปด้วย

ทว่า ณ ใจกลางของความอึกทึกนั้น ประตูบานหนาบานหนึ่งได้แยกโลกอีกใบหนึ่งออกมาอย่างสิ้นเชิง

ภายในห้องแต่งตัวก่อนการแข่งขันไม่มีความคลั่งไคล้จากภายนอก มีเพียงความเงียบสงบขั้นสุดดุจก้นบึ้งของมหาสมุทร

สิ่งที่อบอวลอยู่ในอากาศไม่ใช่ความกดดัน แต่เป็นสมาธิที่รวมตัวกันอย่างเข้มข้น ผสมผสานกับกลิ่นน้ำมันนวดเบา ๆ และกลิ่นเค็มของเหงื่อที่ระเหยไป

ที่นี่ไม่มีดนตรีเร้าใจ ไม่มีเสียงคำรามที่ฮึกเหิม มีเพียงเสียง “ซ่าซ่า” เป็นจังหวะจากการที่ผ้าพันแผลสีขาวบริสุทธิ์เสียดสีกับผิวสีทองแดงขณะที่โค้ชฮาเวียร์กำลังพันมือให้ซุนเซิ่ง

ซุนเซิ่งเปลือยท่อนบนนั่งนิ่งอยู่บนม้านั่งยาว ดวงตาปิดสนิท

เส้นสายกล้ามเนื้อที่คมชัดราวกับถูกมีดแกะสลักจากการลดน้ำหนักอย่างหนักหน่วงนั้น สะท้อนแสงสีขาวเย็นเยียบจากโคมไฟเหนือศีรษะออกมาเป็นประกายเงางามที่แข็งกร้าวราวกับโลหะ