กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 161 ราชวงศ์ซุนเซิ่ง
เมย์เวทเธอร์สัมผัสได้ถึงสายตานั้น เขาหันกลับไปอย่างยากลำบาก
ในวินาทีที่สบตากัน รูม่านตาของเมย์เวทเธอร์ก็หดวูบลงทันที!
เขาสามารถอ่านทุกอย่างได้อย่างชัดเจนจากแววตาของซุนเซิ่ง: การโจมตีที่ทรงพลังที่สุดที่เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีและเดิมพันด้วยทุกสิ่งนั้น สำหรับสัตว์ประหลาดตรงหน้าแล้ว มันเป็นเพียงรอยแผลเป็นเล็กน้อยที่เพิ่มเข้ามาในสถิติการรบของเขาเท่านั้น!
ความหวังทั้งหมด กลยุทธ์ทั้งหมด และความพยายามทั้งหมดของเขา ในวินาทีนี้กลับกลายเป็นเรื่องตลกที่น่าสมเพชและเป็นเพียงความปรารถนาฝ่ายเดียวเท่านั้น!
จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้และหัวใจแห่งราชันที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าซึ่งคอยค้ำจุนเขาให้ไร้พ่ายมาตลอดห้าสิบไฟต์ ในวินาทีนี้ถูกสายตาที่ราวกับปีศาจคู่นั้นทำลายจนย่อยยับ!
เสียงระฆังยกที่เก้าดังขึ้น ราวกับเสียงระฆังแห่งความตายที่ตีบอกลายุคสมัยเก่า
ที่มุมเวที เมย์เวทเธอร์ผู้พ่อพยายามยัดยางกัดเข้าปากลูกชายอย่างบ้าคลั่ง พร้อมตะโกนคำรามอย่างสับสนว่า “หนีไป! ฟลอยด์! วิ่งเข้าไว้! อย่าแลกหมัดกับเขา! แกยังมีโอกาส! เชื่อพ่อ!”
แต่เมย์เวทเธอร์ไม่สามารถรับฟังคำพูดใดได้อีกต่อไป เขาราวกับหุ่นเชิดที่สูญเสียดวงจิต อาศัยเพียงสัญชาตญาณสุดท้ายและศักดิ์ศรีแห่งราชันที่ฝังลึกอยู่ในกระดูก เดินออกจากมุมเวทีไป
แววตาของเขาไม่ว่างเปล่าอีกต่อไป กลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความเด็ดเดี่ยวที่บ้าคลั่งและพร้อมจะแตกหักไปพร้อมกัน!