กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 159 ศึกมังกรสู้พยัคฆ์
เสียงระฆังยกที่สี่ดังขึ้นราวกับแตรศึกที่ดังก้องไปทั่วสนามกีฬาทั้งความเคร่งขรึมและดุดัน
ซุนเซิ่งลุกขึ้นจากมุมเวที ในดวงตาสีดำคู่นั้นไม่มีความกระวนกระวายเหมือนตอนไล่ล่าเหยื่อในยกก่อนอีกต่อไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความจดจ่อที่เย็นเยียบดั่งธารน้ำแข็งทว่าแฝงไปด้วยพลังดั่งภูเขาไฟ
เขาไม่ใช่กระทิงคลั่งที่เอาแต่พุ่งชนตรง ๆ อีกต่อไป แต่ได้กลายเป็นวัวป่าดึกดำบรรพ์ที่กำลังไล่ล่าเหยื่ออย่างอดทนบนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่!
เขาก้าวเดินด้วยจังหวะที่แปลกประหลาดและทำมุมเฉียงอย่างละเอียดอ่อน ยึดครองใจกลางเวทีไว้อย่างมั่นคง ร่างกายของเขาจมต่ำลงเล็กน้อยราวกับหยั่งรากลึกลงบนผืนดิน ให้ความรู้สึกที่ไม่มีสิ่งใดสั่นคลอนได้
เมย์เวทเธอร์ยังคงต้องการทำซ้ำความสำเร็จในยกก่อน ฝีเท้าที่เบาหวิวของเขาเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งราวกับสายลม พยายามอ้อมไปทางซ้ายของซุนเซิ่งในวงกว้าง
ทว่าครั้งนี้เขากลับชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็น!
ทันทีที่เขาเริ่มเคลื่อนไหว ซุนเซิ่งก็ขยับ! ไม่ใช่การพุ่งไปข้างหน้า แต่เป็นการสไลด์เท้าเฉียงที่แม่นยำอย่างยิ่งและเต็มไปด้วยแรงกดดัน!
ก้าวนี้ไม่ใหญ่โตแต่กลับพอเหมาะพอดี ราวกับหมากที่วางลงอย่างแม่นยำ ปิดตายเส้นทางการเคลื่อนที่ของเมย์เวทเธอร์ไว้อย่างแน่นหนา!
เมย์เวทเธอร์ตกใจในใจ รีบเปลี่ยนทิศทางพยายามหาช่องโหว่จากทางขวา