Chapter 0003

ตอนที่ 3 ก้อนทองก้อนแรก

เช้าวันต่อมา ซุนเซิ่งถูกนาฬิกาชีวิตปลุกให้ตื่นตรงเวลา

แสงอาทิตย์ลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่าน ทอดเป็นลำแสงยาวสว่างไสวลงบนโต๊ะหนังสือ

ฝุ่นละอองขนาดเล็กลอยละล่องอยู่ในอากาศ ทุกสิ่งทุกอย่างดูเงียบสงบและร่มเย็น

เขาเปิดเปลือกตาขึ้น โดยไม่มีความสับสนแม้แต่น้อย

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน

ร่างกายส่งความรู้สึกปวดเมื่อยเล็กน้อยออกมาเป็นระลอก นี่เป็นปฏิกิริยาปกติของการสะสมกรดแลคติกหลังออกกำลังกายอย่างหนัก และเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าร่างกายที่ยังเยาว์วัยนี้ยังคงเปราะบางอยู่

ทว่าความรู้สึกปวดเมื่อยนี้ สำหรับเขาแล้วมันช่างคุ้นเคยราวกับสหายเก่าที่ไม่ได้พบกันนาน

มันพิสูจน์ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ และยังสามารถต่อสู้ได้