Chapter 0001

ตอนที่ 1 ถือกำเนิดใหม่ในปี 2012

กลิ่นแห้งผากชวนสำลักของฝุ่นชอล์ก ผสมปนเปไปกับกลิ่นไม้เก่า ๆ ของโต๊ะและเก้าอี้นักเรียน

ซุนเซิ่งสะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาตักตวงกลืนกินอากาศที่แม้จะขุ่นมัวแต่กลับเต็มไปด้วยพลังชีวิตนี้อย่างหิวกระหาย

นี่ไม่ใช่กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ

ไม่มีกลิ่นอันเย็นเยียบและสิ้นหวังที่คอยหลอกหลอนเขาในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตอีกต่อไป

ข้างหูไม่มีเสียง “ติ๊ด…ติ๊ด…” อันน่าเบื่อหน่ายและเร่งเร้าความตายจากเครื่องติดตามสัญญาณชีพหัวใจ

เบื้องหน้าคือผ้าม่านสีฟ้าที่ซีดจาง ถูกลมฤดูใบไม้ร่วงยามบ่ายพัดจนพองออกเล็กน้อย

กรอบหน้าต่างสีลอกหลุดลุ่ย เผยให้เห็นเนื้อไม้สีเข้มที่อยู่ด้านล่าง

นอกหน้าต่างคือกำแพงอิฐแดงของอาคารเรียนที่คุ้นเคย ต้นอู๋ถงที่โกร๋นไร้ใบสองสามต้นชี้ปลายกิ่งเข้าหาท้องฟ้าสีหม่น

บนกระดานดำ สูตรตรีโกณมิติที่เขียนไว้อย่างหนาแน่นดูราวกับอักขระที่บิดเบี้ยว