กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 ความเสียหายไม่มาก แต่มวลความอัปยศนั้นรุนแรงยิ่ง
“ผมเป็นผู้รับผิดชอบที่นี่ครับ เฉินเจียงเหอ”
เฉินเจียงเหอยิ้มแนะนำตัวพลางหยิบบุหรี่ฮวาจื่อออกมาแล้วยื่นให้เฝยหลง “ไม่ทราบว่าพี่ใหญ่เรียกขานอย่างไรครับ?”
“คนในวงการล้วนเรียกฉันว่าพี่หลง”
เฝยหลงชายตามองบุหรี่ที่เฉินเจียงเหอยื่นให้โดยไม่ยอมรับไป แต่กลับหยิบบุหรี่นุ่ม 95 ออกจากกระเป๋าแล้วจุดสูบเอง พ่นควันใส่หน้าเฉินเจียงเหอ “ได้ยินว่าแกท่าทางอวดดีนักนะ?”
เฉินเจียงเหอยกมือโบกควันบุหรี่ ยิ้มแบบไม่ถึงตาพร้อมนับจำนวนคนที่หน้างาน จากนั้นก็หยิบมือถือออกมา ก่อนจะโทรศัพท์เขาถามเฝยหลงคำหนึ่ง “ผมจะโทรเรียกคนมาสักหน่อย พี่หลงคงจะไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ?”
เฝยหลงแค่นหัวเราะ “โทรเลย โทรมาเถอะ แกเรียกมาได้เท่าไหร่ก็เรียกมา”