0122

⬢⬢⬢

ตอนที่ 122 ไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน ย่อมไม่เข้าประตูเดียวกัน

รุ่งเช้าวันถัดมา

สวีจือซีตื่นเช้าขึ้นมาทำอาหารเช้าให้เฉินเจียงเหอ หลังจากทานเสร็จ รอจนเขาเก็บสัมภาระที่หอพักเรียบร้อย ทั้งสองก็เรียกแท็กซี่ที่หน้าประตูมหาลัย มุ่งหน้าสู่กวานเฉิงทันที

กวานเฉิงในปี 07 ระดับการพัฒนาเมืองนั้นตามหลังเมืองหลวงของมณฑลอยู่ไม่ต่ำกว่าสิบช่วงตัว โดยรวมแล้วดูเหมือนหมู่บ้านชนบทขนาดใหญ่ แทบมองไม่เห็นตึกสูงระฟ้า แต่เศรษฐกิจภาคส่วนการผลิตที่นี่รุ่งเรือง โรงงานตั้งเรียงราย อุตสาหกรรมการผลิตเจริญก้าวหน้า ดึงดูดแรงงานต่างถิ่นจำนวนมหาศาลให้มารวมตัวกัน