0114

⬢⬢⬢

ตอนที่ 114 รูปถ่ายที่ควรค่าแก่การเก็บรักษาไปตลอดชีวิต

“คนบ้า...”

เจียงอี้ซูหันหน้าไปมองห้องน้ำกระจกฝ้ากึ่งโปร่งใสพลางพึมพำ “เรื่องที่เพิ่งสัญญาไว้ ผ่านไปแวบเดียวก็ลืมเสียแล้ว”

“อะแฮ่ม อายุมากแล้ว ก็เลยหลง ๆ ลืม ๆ บ้างน่ะ”

เฉินเจียงเหอกระแอมไอสองครั้งเพื่อกลบเกลื่อน ก่อนจะหันไปหาที่แขวนเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนชุดเข้าห้องน้ำ เขาถอดเสื้อผ้าออกจนหมดสิ้นอย่างไม่อายราวกับคนไร้ยางอาย คล้ายกับอู๋กังที่คอยตัดต้นไม้อยู่ใกล้พระจันทร์ เขายืนส่องกระจกพินิจรูปร่างของตัวเองเป็นพิเศษ

เจียงอี้ซูเบือนหน้าหนีไม่กล้ามองเขา หัวใจเต้นรัวดั่งเสียงกลอง