0045

⬢⬢⬢

ตอนที่ 45 (ต้องอ่าน) เขาไม่เสียเปรียบจริง ๆ ด้วย

“ช่วงบ่ายฉันต้องไปงานแลกเปลี่ยนอาจารย์มหาวิทยาลัยที่นครมหาวิทยาลัยพานอวี๋ เธออ่านหนังสือทบทวนที่ห้องสมุดไปก่อนนะ”

เวลาสิบเอ็ดโมงครึ่ง ตอนที่สวีจือซีเดินออกมาจากห้องสมุด สีแดงระเรื่อบนใบหน้ายังไม่จางหาย ทำเอาบรรดาเด็กหนุ่มในห้องสมุดถึงกับตะลึงค้าง

เฉินเจียงเหอยกมือขึ้นดมกลิ่นหอมที่ยังหลงเหลืออยู่ในฝ่ามือ ก่อนจะฟุบลงบนโต๊ะหนังสือแล้วกางตำราคณิตศาสตร์ขั้นสูงปิดหน้า หลับไปในเวลาไม่นาน

อ่านหนังสือทบทวนน่ะหรือ ไม่มีทางเสียหรอก

บรรยากาศเงียบสงบในห้องสมุดเหมาะสมสำหรับการนอนหลับเป็นที่สุด

เดิมทีเฉินเจียงเหอตั้งใจจะงีบสักพักแล้วค่อยไปกินข้าวที่โรงอาหาร แต่ผลคือหลับยาวจนถึงเย็นกว่าจะตื่น พอลุกขึ้นมาก็พบว่าขาชา แขนก็ชา ท้องไส้ร้องกันจ๊อก ๆ ร่างกายไม่สบายตัวไปหมด

“กลางวันแสก ๆ ฝันอะไรไม่ฝัน ดันฝันเห็นอาจารย์สวี่กับเจียงอี้ซูพร้อมกันได้...”