0042

⬢⬢⬢

ตอนที่ 42 นี่คือขีดจำกัดในการเป็นคนของผม

“แอลกอฮอล์ช่างเป็นสิ่งที่ทำให้คนมึนหัวได้จริงๆ แป๊บเดียวก็เผลอเสียจูบแรกไปซะแล้ว”

เฉินเจียงเหอนั่งอยู่บนรถโดยสารกะดึกเพื่อกลับมหาวิทยาลัย ในหัวพลันนึกถึงท่าทางที่เขินอายและไร้เดียงสาของอู่ยี่ซูขึ้นมาเป็นระยะ

แต่เฉินเจียงเหอก็ไม่ได้สังเกตมาก่อนเลยว่าอู่ยี่ซูยังมีเขี้ยวเล็กๆ ซ่อนอยู่ ตอนที่จูบเธอ เฉินเจียงเหอที่คิดจะคืบศอกกลับพลาดท่าโดนลงโทษซะได้

จนกระทั่งรถเมล์มาถึงป้าย เดินเข้าประตูโรงเรียนมาแล้ว ลิ้นของเฉินเจียงเหอก็ยังคงชาอยู่เลย รู้สึกเหมือนมีพริกไทยเสฉวนสองเม็ดอยู่ในปาก เขาคิดไปว่าถ้าวันหลังเขาได้ทำ 'อะไรๆ' กับอู่ยี่ซูเข้า จะโดนเขี้ยวเล็กๆ ของเธอจัดการเหมือนวันนี้ไหมนะ?