0001

⬢⬢⬢

ตอนที่ 1 คุณมาที่ห้องทำงานผมหน่อย

“โลกใบนี้ มีคนอาศัยในตึกระฟ้า มีคนอยู่ในหุบเขาอับแสง มีคนอาภรณ์เปล่งประกาย มีคนสนิมเกาะกรังไปทั้งกาย”

เฉินเจียงเหอยืนอยู่บนดาดฟ้า เหม่อมองแสงนีออนของเมืองที่กะพริบไหว และรถราที่วิ่งขวักไขว่ พึมพำกับตัวเองเบาๆ ว่า: การมีชีวิตอยู่ช่างไร้ความหมายจริงๆ

หวนนึกถึงชีวิตตลอดสามสิบหกปีที่สั้นแสนสั้นนี้ สวรรค์ดูเหมือนจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขามาโดยตลอด

เกิดในชนบท ฐานะทางบ้านธรรมดา พรสวรรค์อยู่ในระดับพื้นๆ ตั้งแต่เล็กจนโตขยันหมั่นเพียรศึกษาเล่าเรียนอย่างหนัก ทุ่มเทกำลังทั้งหมดที่มีถึงจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับสองทั่วไปได้แบบหวุดหวิด

ตอนเรียนปีหนึ่ง พ่อซึ่งทำงานก่อสร้างบนที่สูงพลาดท่าตกลงมา บาดเจ็บสาหัสจนเสียชีวิต แม่ที่รักใคร่กลมเกลียวกับพ่อตรอมใจจนล้มป่วย และจากไปตามพ่อไปในเวลาไม่นาน

เมื่อไร้ที่พึ่งพิง เฉินเจียงเหอทำได้เพียงแบกรับภาระและก้าวเดินต่อไป เขาขยันขันแข็งรับงานพิเศษหลายอย่างเพื่อเรียนให้จบ