กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 497 จากลา
“ขอบใจสหายมาก”
ม่อเหยียนถอนหายใจเบา ๆ อย่างโล่งอก ไม่ว่าอย่างไร การที่เย่อี้เซวียนตอบตกลงก็เป็นเรื่องดีที่สุดแล้ว เรื่องกำลังของเย่อี้เซวียนนั้น ม่อเหยียนมั่นใจอย่างยิ่ง
เพราะแม้แต่ตัวเขาเองยังมองไม่ออกว่าเย่อี้เซวียนอยู่ขั้นไหน ก็พอจะรู้ว่า เย่อี้เซวียนต้องเป็นระดับว่าที่จักรพรรดิเซียนอย่างแน่นอน
ส่วนจักรพรรดิเซียนนั้น เขาย่อมไม่กล้าคิดไปถึง หากจักรพรรดิเซียนมีอยู่จริง คงไม่เก็บตัวเงียบหายไปโดยไม่ปรากฏตัวเลย
เพราะเผ่ามนุษย์ผ่านวิกฤตระดับล้างโลกมาหลายครั้งแล้ว หากเผ่ามนุษย์ไม่มีรากฐานสั่งสมอยู่บ้าง คงถูกพวกนั้นทำลายล้างไปแล้วจริง ๆ