กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ท่าทีของเซียน ผู้มาเยือนยามวิกาล
บางเรื่อง ไม่จำเป็นต้องให้อู๋ถงรู้ก็ได้
ให้ผู้ใหญ่อย่างพวกเราจัดการเรื่องน่าปวดหัวก็พอแล้ว
“เสด็จพ่อ ลูกก็คิดถึงท่านเช่นกันเจ้าค่ะ”
ตงฟางอู๋ถงเดินเข้าไปหาตงฟางหลงซ่วย ทำท่าออดอ้อนมองบิดาตน
ตงฟางหลงซ่วยยิ้มอย่างเอ็นดู จากนั้นมองเย่อี้เซวียนแล้วกล่าว “คุณหนูของข้าสร้างความลำบากให้ท่านแล้ว”
“ไม่ลำบากเลย นางมีพรสวรรค์ดีมาก ฝึกฝนได้รวดเร็ว ข้าเองก็ชอบศิษย์คนนี้มาก”
เย่อี้เซวียนยิ้มบาง ๆ พร้อมกับครุ่นคิดในใจว่าควรจัดการเรื่องนี้อย่างไร
ไม่ว่าอย่างไร ตงฟางอู๋ถงก็เป็นศิษย์ของเขา แล้วจะให้ฮ่องเต้ที่ว่านั่นมาแย่งคนไปได้อย่างไร