กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 603 ขีดสุดถิ่นทุรกันดาร
คุณอยากให้เจ้าสิ่งนี้วิ่งโผบินบนทางหลวงไหมล่ะ
สิ้นประโยคนั้น ไม่ใช่แค่จินเหมาหล่าวโฉวที่มีดวงตาเป็นประกาย
แม้แต่หูของดูบินก็ตั้งขึ้นมานิดหนึ่ง
จะว่าไปแล้ว—
เหลาเถี่ยถือเป็นอัจฉริยะในด้านการเป่าหู... ไม่สิ เป่าหูสุนัขจริง ๆ
เจียงอี้ไม่ได้มีนิสัยชอบดัดแปลงอะไรขนาดนั้น แต่พอได้ยินประโยคนี้ หัวใจก็อดเต้นตุบ ๆ ไม่ได้
อุ้งเท้าของจินเหมาที่วางอยู่บนแผ่นบันทึกไม่ยอมกดลงไปสักที ในขณะที่แววตาไหวระริก พี่ใหญ่ไฮยีนาก็เอ่ยปากขึ้น “ให้... ยานพาหนะโผบิน?”
“อืมหึ?”
เหลาเถี่ยส่งเสียงอืมหึ “พี่น้องของผม คือปรมาจารย์หลอมสร้างที่เก่งที่สุด!”