กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 ไม่พูด ไม่พูด
เสียงร้องของลาประหลาด ๆ ดังก้องอยู่นอกเรือครู่หนึ่ง เจนกินส์ทนไม่ไหวอีกต่อไป “น่าต๋าเค่อ!”
น่าต๋าเค่อที่อยู่หน้าประตูตัวหดลง เขาไม่สนใจว่า ‘หน้าต่างที่ปิดไม่ลง’ จะดิ้นรนอย่างไร สองมือปิดปากไว้ ‘หน้าต่างที่ปิดไม่ลง’ ยังคงครางฮึมฮัม ก่อนจะถูกลากห่างออกจากห้องโดยสารไป
ด้านนอกประตูกลับมาเงียบสงบในที่สุด เจนกินส์ถึงรู้สึกว่าหัวใจที่เต้นรัวของเธอค่อยรู้สึกดีขึ้นบ้าง——