เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 คืนนี้ดวงดาวพร่างพราย
เส้นสายสีแดงฉานแขวนอยู่บนขอบฟ้า อาวุธสองชิ้นถูกปกคลุมไปด้วยสีเลือด หัวใจของเจียงอี้เต้นระรัวราวกับเสียงฟ้าผ่า
เขายื่นมือออกไป ดาบสั้นยาวสองเล่มร่วงหล่นลงมา หยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าของเจียงอี้ นี่คืออาวุธประจำตัวของเขา... จันทร์ชาด!
เจียงอี้คว้ามาถือไว้ ดาบสั้นยาวสองเล่มนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ดาบหลักยังคงรูปทรงเดิมของเซี่ยเยวี่ยเอาไว้ ความยาวโดยรวมใกล้เคียงหนึ่งเมตรห้าสิบ เหนือตัวดาบมีลวดลายเส้นโค้งสีแดงเข้ม ไม่มีเอฟเฟกต์เหนือธรรมชาติใด ๆ แม้แต่ประกายแสงก็ดูเก็บงำกว่าเดิมมาก แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเจียงอี้ในวินาทีที่เห็นจันทร์ชาดกลับขยายกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
หากจะกล่าวว่าเซี่ยเยวี่ยในอดีตคือสายฟ้าที่ฟาดผ่าท่ามกลางความเงียบงัน เช่นนั้นจันทร์ชาดในตอนนี้ก็คือคมดาบที่เก็บงำประกายและไร้สุ้มเสียง คุณไม่มีทางรู้เลยว่าเมื่อไหร่หรือที่ไหน ดาบยาวที่ดูเบาหวิวเล่มนี้จะปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน เส้นสายแหลมคมกรีดผ่านลำคอ ผิวหนังฉีกขาดราวกับกระดาษ เผยให้เห็นเลือดเนื้อข้างใน
เพียงแค่ส่งจิตสัมผัสลงไป เจียงอี้ก็รับรู้ได้ถึงคมดาบที่ซ่อนเร้นอยู่นั้น!
หลังจากตัดทิ้งสกิลกดใช้ที่เพิ่มเข้ามาทั้งหมด ดาบยาวเล่มนี้ก็ได้กลายเป็นอาวุธสังหารที่สมบูรณ์แบบ!
ส่วนอีกเล่มหนึ่งนั้น—