กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 เราเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
เจียงอี้จ้องมองหน้าจอหลักตาไม่กะพริบ เมื่อฌอนเห็นว่าอีกฝ่ายไม่พูดอะไร ชั่วขณะนั้นก็กะเก็งไม่ถูกว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่——
ในสถานการณ์แบบนี้ เจ้าหมอนี่คงไม่ถึงกับเหม่อลอยอยู่หรอกนะ
ฌอนแอบชำเลืองมองเจียงอี้แวบหนึ่ง นิ้วเท้าในรองเท้าแตะหูหนีบเตรียมพร้อมออกแรง ในใจกำลังแอบคำนวณความเป็นไปได้ที่จะพุ่งพรวดออกประตูแล้วหนีรอดไปได้ในตอนนี้
ทว่า ฌอนเพิ่งจะขยับตัวเพียงเล็กน้อย จู่ ๆ ความรู้สึกประหลาดราวกับถูกจ้องมองก็พลันบังเกิดขึ้น การจับจ้องเช่นนี้……
ฌอนกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกหนึ่ง
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ บนไหล่ของหมอนั่นฝั่งตรงข้าม พลันปรากฏนกขนสีเทานัยน์ตาสีแดงตัวหนึ่งขึ้นมา!