กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 358 เปิดเครื่องดูดฝุ่น
ผู้คนมักกล่าวว่าความมืดมิดก่อนรุ่งเช้านั้นยาวนานที่สุด เรื่องนี้สำหรับส้มในอดีตเคยเป็นเช่นนั้น และสำหรับพวกจักจั่นเสียงดังในค่ำคืนนี้ ก็เป็นเช่นนั้นเช่นกัน
ท้องฟ้าเริ่มปรากฏแสงเงินแสงทอง ตรงรอยต่อระหว่างแสงยามเช้ากับความมืดมิด จักจั่นเสียงดังสี่ห้าตัวกอดกันกลม สั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว
“กร๊อบ”
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาเหยียบลงบนพื้น
ร่างของพวกจักจั่นเสียงดังสั่นสะท้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ดวงตาที่เดิมทีแดงก่ำดั่งโลหิตยามนี้กลับคืนสู่สภาพปกติ แสงตะวันค่อย ๆ โผล่พ้น ประกายแสงเริ่มสาดส่องลงบนร่างของพวกจักจั่นเสียงดัง คนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถึงได้เอ่ยปากขึ้นมาราวกับสนใจใคร่รู้เป็นอย่างยิ่ง:
“โอ้? ที่แท้พวกแกหน้าตาเป็นแบบนี้เองเหรอ?”