กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 255 หนูขุดสมบัติ
“อย่าเข้ามานะ นาย…เวรเอ๊ย!”
พี่อิฐร้องพลางใช้สองมือกุมหัว ราวกับว่าแค่ปิดตาตัวเองไม่ให้เห็นเจียงอี้เดินเข้ามา เจียงอี้ก็จะไม่เดินเข้ามาจริง ๆ พูดง่าย ๆ ก็คือปิดหูขโมยกระดิ่ง หลอกตัวเองล้วน ๆ
เจียงอี้: “…”
มุมปากของเจียงอี้กระตุกเล็กน้อย เขาเดินมาหยุดตรงหน้าพี่อิฐ แสงอาทิตย์ส่องลงมาทำให้ใบหน้าส่วนหนึ่งของเขาตกอยู่ในเงา เมื่อมองจากมุมนี้ เขาถึงกับดูเคร่งขรึมเย็นชาอย่างปิดไม่มิด
พอเห็นแบบนั้น พี่อิฐก็ยิ่งสั่นไปทั้งตัวราวกับเป็นโรคพาร์กินสัน
เจียงอี้ก้มมองพี่อิฐแวบหนึ่ง ในที่สุดก็เอ่ยขึ้นว่า “เกมจบแล้ว”
เกมจบแล้วเหรอ?