กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 กบเจ้าเล่ห์ลูบท้องไม่หยุด
กบขี้เรื้อนร้องไห้เสียจนคนที่ได้ยินต้องเศร้า คนที่ได้เห็นต้องเสียน้ำตา
ร้องไห้ไปได้สักพัก เขาก็เริ่มเหนื่อย จึงใช้มือลูบท้องของตัวเอง
กบเจ้าเล่ห์เอาแต่ลูบท้อง
จู่ ๆ ประโยคนี้ก็แวบเข้ามาในหัวของเจียงอี้ที่กำลังยืนพิงรถเฝ้ามองอยู่อย่างเงียบ ๆ
“พี่ชาย เจ้ากบตัวนั้นร้องไห้เศร้าเสียจริง”
เสียงของพี่ทั่งเหล็กดังขึ้น เห็นได้ชัดว่าพี่ทั่งเหล็กเองก็รู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง
“ถ้ามันคิดจะไถเหรียญรถผมสักหน่อยละก็ ผมคงร้องไห้เศร้ากว่ามันอีก”
เจียงอี้กล่าวอย่างจริงจัง
ทั่งเหล็ก: “...”