กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 การระเบิดคือศิลปะ (3)
ยานเคลื่อนย้ายเข้าใกล้ตัวอาคารโถงบังคับกฎเข้ามาทุกที เหอเปียวหันรีหันขวางมองสลับระหว่างเจียงอี้กับอาคารเบื้องหน้าไม่หยุด สื่อความหมายชัดเจน—
จะชนแล้วนะ!
ยังไม่หยุดอีกหรือ?
เจียงอี้ไม่ได้พูดอะไร สีหน้าเรียบเฉยอย่างยิ่ง
เหอเปียวรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ เหนืออาคารมีเครื่องบินสกัดกั้นฉุกเฉินทะยานขึ้นแล้ว ปากกระบอกปืนสีดำสนิทเล็งมาที่ยานเคลื่อนย้าย เสียงเตือน [warning] ดังขึ้นไม่ขาดสาย
นี่มันล้ำระยะปลอดภัยมาไกลมากแล้ว!
เห็นคนโหดเหี้ยมยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เหอเปียวก็ได้แต่กัดฟันแล้วพุ่งชนขึ้นไป—