เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 ผู้ทำลายล่มสลาย
ภายในช่องทางเดินมืดมิด ราวกับเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงหอบหายใจของเจียงอี้
ความเจ็บปวดราวกับถูกเผาไหม้ที่ส่งมาจากบริเวณหัวไหล่ ทำให้เจียงอี้อดไม่ได้ที่จะกัดฟันซี้ดปาก
ในขณะที่กัดฟันซี้ดปาก ความคิดของเจียงอี้ก็อดไม่ได้ที่จะเตลิดไปชั่วครู่—
ยังดี;
ยังดีที่ราชาป่าไม่ได้อยู่ที่นี่
ไม่อย่างนั้นแค่ต้องรักษามาดไว้ในตอนนี้ ก็ทำเอาฉันเกือบตายไปครึ่งค่อนชีวิตแล้ว...
เจียงอี้เหลือบมองค่าสุขภาพของตัวเองที่ลดลงเหลือประมาณ 50 แล้ว ภาพตรงหน้าเริ่มมืดมัว ที่เลวร้ายยิ่งกว่าคือผลข้างเคียงของบัตรไอเทมต่าง ๆ เริ่มสะสมกันขึ้น
หูของเจียงอี้เต็มไปด้วยเสียงละเมอเพ้อพกที่ทับซ้อนและเลือนลาง หลายครั้งที่ดวงตาของเขาไม่สามารถโฟกัสได้ หากไม่ใช่เพราะพี่ทั่งเหล็กที่เริ่มโวยวายร้องห่มร้องไห้อยู่ในจิตสำนึกของเจียงอี้ ป่านนี้เขาคงสลบไปแล้ว