กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 เชี่ย มีผี!
ดันเจี้ยนหอคอยเฝ้ามอง, บัตรชิงความได้เปรียบวันที่สี่
เมืองไห่เฉิงยังคงถูกปกคลุมไปด้วยฝนกรด ฝนกรดที่ตกกระทบเปาะแปะกัดกร่อนสิ่งปลูกสร้างด้านบนอย่างต่อเนื่อง
เหอเปียวที่กำลังหลับใหล กอดฝ่ามือของฉวีหลงและแทะอยู่นานพักหนึ่ง จนกระทั่งได้รับฝ่ามือพิฆาตของอีกฝ่ายเข้าไปเต็มแรง จึงค่อย ๆ ได้สติฟื้นตื่นขึ้นมา
“ฟะ...ฟ้าสว่างแล้วเหรอ?”
เหอเปียวพูดเสียงอู้อี้
เหอเปียวนั่งขึ้นจากพื้น บนตัวมีผ้านวมผืนใหญ่ที่เก่าขาดคลุมอยู่ ผ้านวมผืนนั้นพาดอยู่บนตัวคนสามคน ปิดคลุมได้พอดีถึงแค่ช่วงท้อง
เหอเปียวยังมึน ๆ อยู่เล็กน้อย คิดอยู่ไม่กี่วินาที ก็น่าจะเป็นตอนที่เจียงถู่ห่มให้ เหอเปียวหัวเราะคิกคัก
ยังไงก็ต้องเป็นพี่เจียง
อ่อนโยนกว่าหัวหน้าของพวกเขาตั้งเยอะ