กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 เงากระจก
คืนนั้น
เหอเปียว ฉวีหลง และฉวีหู่สามคนขดตัวติดกัน หัวของเหอเปียวหนุนอยู่บนก้นของฉวีหลงกับฉวีหู่ ฉวีหลงกับฉวีหู่แยกออกไปคนละข้าง เท้าวางพาดอยู่บนต้นขาของเหอเปียว สามคนนอนหลับกันเป็นก้อนกลมอยู่อย่างนั้น
เหลือเพียงเจียงอี้ในแสงเรืองรองจาง ๆ
เจียงอี้ถอนหายใจเบา ๆ สามคนนี้กินจนเมาคาร์บไปแล้ว
พูดให้ถูกก็ไม่ใช่เมาคาร์บเสียทีเดียว
เพราะสิ่งที่หลายคนกินคือเนื้อปลาและเนื้อวัว สามคนนี้ตามที่พวกเขาพูดกัน ปกติกินได้แค่สารอาหารสกัด มานานมากแล้วที่ไม่ได้กินอาหารจริงจังแบบนี้ คาดว่ากระเพาะลำไส้คงยังตอบสนองไม่ทันในทันที
สามคนกินเสร็จก็ง่วงงง ไม่มีทางกลับไปยังอุโมงค์ใต้ดินได้เลย