กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 ดันเจี้ยนขนาดใหญ่แห่งแรก
เช้าตรู่วันถัดมา
หกโมงเช้า เสียงในรถยกสีเหลืองสดเพิ่งจะหยุดลง
เจ้าของเสียงเดินออกจากรถยกด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าเต็มที่ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความซมซาน หนวดเครายังงอกออกมาบ้าง เสียงก็แหบพร่าอย่างชัดเจน ราวกับเพิ่งผ่านสงครามที่ทั้งกายและใจอ่อนล้าเต็มที
ผลข้างเคียงของยาอูจี้ไป๋เฟิ่งจริง ๆ แล้วยังไม่จบ แต่ลำคอของเจียงอี้ใกล้จะไม่มีเสียงอยู่แล้ว ตะโกนยังไงก็ไม่ออก
เจียงอี้เดินออกจากรถยก เกาหัวอย่างเลื่อนลอย มองโต๊ะกับม้านั่งที่เมื่อวานยังไม่ได้เก็บ จู่ ๆ ก็ร้อง “เอ๊ะ” ขึ้นมาทีหนึ่ง “แล้วไอ้&* (ม้านั่ง) ล่ะ…”