กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 จอดรถ ลงมา
บนทางหลวงอีกเส้นหนึ่ง
ภายในรถกระบะขนาดเล็ก ชายหนุ่มวัยประมาณยี่สิบเจ็ดถึงยี่สิบแปดปีกำลังพิงอยู่บนเบาะคนขับ ใบหน้าบูดบึ้งขณะจ้องมองช่องแชทที่รีเฟรชไม่หยุดบนหน้าจอหลัก พูดให้แม่นยำคือเขากำลังจ้องมองชื่อที่ถูกกล่าวถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่าในช่องแชท นั่นคือ [เฟรนช์ฟรายขี้เศร้า”
หลังจากที่ [เฟรนช์ฟรายขี้เศร้า] ส่งรูปภาพนั้นมา คำพูดทั้งหมดที่เขาเตรียมไว้ก็จุกอยู่ที่คอหอย—
ทำไมมันยังไม่ตาย?!
เป็นไปได้ยังไงว่ายังไม่ตาย?!
รูปโปรไฟล์ของมันไม่ได้กลายเป็นสีเทาไปแล้วหรือ?!