กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 อุโมงค์ใต้ดินเน่าเปื่อย (1)
เขาเดินมาตามทางเดินที่มีหมอกสีขาวลอยฟุ้งอยู่ทั้งสองฝั่ง เบื้องหน้าของเจียงอี้เริ่มกว้างขวางขึ้นเรื่อย ๆ
เขาถึงกับได้ยินเสียงของคนอื่น!
เสียงผู้ชายและผู้หญิงข้างหูเริ่มชัดเจนขึ้น เจียงอี้รู้สึกแปลกใหม่อย่างบอกไม่ถูก
เพราะในเกมนี้ เสียงคนเป็น ๆ ครั้งล่าสุดที่เขาได้ยินคือพี่ชาย “ผู้ส่งมอบความอบอุ่น” คนนั้น
ลองคิดในอีกมุมหนึ่ง หากไม่ได้พี่ทั่งเหล็กมา รวมถึงการมีอยู่ของห้องแชทเขตย่อยและแชทส่วนตัว คนส่วนใหญ่บนถนนสายที่ปกติจะมีแค่ตัวเองเส้นนี้ คงจะกลายเป็นบ้าไปในที่สุด...
เพราะอย่างไรคนเราก็เป็นสัตว์สังคมเสมอ