กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 มาสคอตไข่มุกชมพู
“บ้าจริง ทำไมต้องใช้สายตาแบบนั้นมองเค้าด้วยเล่า!”
หมูแคระสีชมพูลอยอยู่กลางอากาศ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหนียมอายอย่างประหลาด
เจียงอี้แข็งค้างไปทั้งตัว ในหัวเหลือเพียงประโยคเดียวว่า
บัตรโชคดีของฉันมันหายไปไหนแล้ววะเนี่ย?!!
……
เจียงอี้มองดูเจ้าหมูสีชมพูตัวน้อยอยู่นานสองนานก็ไม่มีวี่แววว่าจะโชคดีขึ้นเลยสักนิด กำปั้นเริ่มแข็งเกร็งขึ้นมาทีละน้อย—
คิดจะเล่นตลกกับพ่อเรอะ?
เมื่อเห็นสีหน้าของเจียงอี้ที่เริ่มไม่สบอารมณ์ หมูแคระก็สัมผัสได้ถึงอันตรายตามสัญชาตญาณ มันยู่ปากพลางเอ่ย “แหม ทำไมทำกับเค้าแบบนี้ล่ะ? เค้าเอาโชคดีมาให้นายนะ!”