กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 คาดเดา
“วันนี้คำใบ้ดันมีน้อยขนาดนี้เลยเหรอ?”
เจียงอี้พึมพำกับตัวเอง
ตามปกติแล้ว ไม่ใช่ว่าต้องมีทั้งประกาศ ทั้งเยาะเย้ย ทั้งประชดประชัน แถมด้วยคำใบ้เล็กน้อยที่แทบจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยหรอกเหรอ?
ช่างเถอะ ถือว่าระบบมันนึกครึ้มอะไรขึ้นมาก็แล้วกัน
เจียงอี้หมุนข้อมือไปมา ก่อนจะหยิบขนมปังปิ้งสองแผ่นออกมาจากช่องเก็บของเพื่อเป็นอาหารเช้าสำหรับวันนี้
ปกตินักศึกษามหาวิทยาลัยที่ต้องเข้าเรียนตอนแปดโมงเช้าที่ไหนจะมีเวลาทานอาหารเช้ากัน นึกไม่ถึงเลยว่าเกมเอาชีวิตรอดนี้จะช่วยให้เขาได้นิสัยดี ๆ ที่หายไปนานกลับคืนมา
เจียงอี้พึมพำในใจ
ทันทีที่เขากำลังจะทำตามความเคยชินด้วยการเปิดดูระยะหมอกกัดกร่อนในวันนี้ ทั่งเหล็กก็เอ่ยปากขึ้นมาสีซะก่อน: