กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 77 ไปที่สนามโปโลเพื่อตามหานาง
ยามที่ปลายนิ้วซึ่งมีรอยด้านบาง ๆ ลากผ่านเส้นเอวของนาง สายตากลับจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของนาง
อวิ๋นซูเหยาหลับตาลงอย่างอ่อนแรง ขนตาของนางสั่นไหวอย่างรุนแรง พวงแก้มอาบไปด้วยสีระเรื่อหลังจากสิ้นเรี่ยวแรง
นางไม่ขมวดคิ้วอีกแล้ว คงเป็นเพราะไม่มีแรงเหลือแล้วนั่นเอง
“สบายหรือไม่?”
เซียวฟ่างเอ่ยถามแผ่วเบา แฝงไปด้วยความหยั่งเชิงที่ยังไม่แน่ใจ
อวิ๋นซูเหยาลืมตาโพลงขึ้นทันที นางถลึงตาใส่เขาอย่างหมั่นไส้ก่อนจะเบือนหน้าหนี
“เจ้า... อย่าได้ถามเรื่องนี้”