ตอนที่ 36 ยอดราชันผู้ไร้ความสามารถกู้จิ่งหวย

ตอนที่ 36 ยอดราชันผู้ไร้ความสามารถกู้จิ่งหวย

กู้จิ่งหวยนั่งนิ่งอยู่ในห้องหนังสือมาครึ่งค่อนคืน เปลวเทียนบนโต๊ะไหวระริก สะท้อนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจของเขา

ตั้งแต่กลับมาเกิดใหม่ในช่วงเวลาเหล่านี้ จวนโหวก็ตกต่ำยากจนลงวันแล้ววันเล่า

ฝั่งของอวิ๋นซูเหยานั้นไม่ยอมอ่อนข้อให้เลย คำขอน่าหมั้นหมายเปรียบดั่งก้อนหินหนักที่กดทับอยู่ในใจเขา

เขาคิดไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้งว่า หากสามารถกลับไปสู่ชาติภพก่อน ช่วงเวลาที่ทุกอย่างราบรื่นไร้อุปสรรคเช่นนั้นคงจะดีไม่น้อย

ยามนั้นเขาหยัดยืนได้อย่างมั่นคงในกรมกลาโหมแล้ว อีกเพียงก้าวเดียวก็จะได้ตำแหน่งรองเสนาบดี ผู้ใดพบเห็นต่างไม่ก้มหัวเรียกเขาด้วยความเคารพว่า “ท่านกู้” บ้าง?

แต่ทว่าหากคิดทบทวนดูจริงๆ ในช่วงเวลานี้ของชาติภพก่อน เขาไต่เต้าจากรัชทายาทที่ว่างงานไปสู่ตำแหน่งที่มีอำนาจจริงในกรมกลาโหมทีละก้าวได้อย่างไรกัน?

เขาจำได้ว่าเคยยื่นฎีกาเกี่ยวกับเรื่องการปรับปรุงยุทโธปกรณ์ฉบับหนึ่ง และได้รับคำชมจากฝ่าบาทมาสองสามประโยค

จำได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งที่การการผลัดเปลี่ยนกำลังชายแดน แผนการแผนจัดกำลังที่เขาเสนอถูกนำไปใช้