กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 30 เข้าจวนสกุลซูพร้อมกัน
สองหญิงรับใช้สูงวัยช่วงแรกยังปากแข็งโวยวายไม่หยุด ทว่าไม่นานก็ทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ร้องขอชีวิต
ทว่าอวิ๋นซูเหยากลับยังคงไม่สั่งให้หยุด นางเพียงเฝ้ามองใบหน้าของพวกนางที่ค่อย ๆ บวมเป่งจนกลายเป็นหัวหมูอยู่อย่างเงียบ ๆ
ดวงตาของทั้งสองบวมปิด แก้มเขียวช้ำ ฟันที่ผสมปนเปมากับฟองเลือดไม่รู้ว่ากระเด็นหลุดออกไปกี่ซี่แล้ว
จ้าวหู่ไม่ได้ออมมือแม้แต่น้อย ฝ่ามือขนาดใหญ่เท่าพัดใบตาลตบลงบนใบหน้าของพวกนางอย่างหนักหน่วง
หลังจากตบครบห้าสิบฉาด สองหญิงรับใช้สูงวัยก็แทบสิ้นใจไปครึ่งชีวิต
“โยนพวกมันออกไปเสีย โยนไปไกล ๆ”
น้ำเสียงของอวิ๋นซูเหยาราบเรียบ ราวกับกำลังสั่งให้บ่าวไพร่โยนขยะทิ้งสองชิ้นเท่านั้น
สองหญิงรับใช้สูงวัยถูกองครักษ์จับลากออกไปราวกับสุนัขที่ตายแล้ว