กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 23 คำเยาะเย้ยจากเพื่อนร่วมงานในกรมกลาโหม
อวิ๋นซูเหยายอมรับว่านางยังคงถูกกระตุ้นโทสะ ยามเปิดปากพูดอีกครั้ง น้ำเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง
“กู้จิ่งหวยตาบอดจริงอยู่ แต่เขาคงไม่ตบแต่งเจ้าที่เป็นเพียงสินค้าที่ถีบตัวขึ้นมาเป็นอนุภรรยาหรอก”
“เจ้าด่าว่าผู้ใดเป็นอนุภรรยา!”
ซูอวี่เยียนโกรธจนเต้นเร่า
“เจ้าคอยดูเถิด! อีกสิบห้าวันให้หลัง ข้าจะคอยดูอยู่ที่หน้าจวนโหว ดูสิว่าเจ้าจะขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวด้วยตนเอง หรือจะถูกคนจับมัดโยนขึ้นเกี้ยวกันแน่!
ข้าอยากรู้นักว่า กระดูกของเจ้าจะแข็งได้สักเพียงใด!”
“ชุนเถา”
อวิ๋นซูเหยาหลับตาลง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งนางก็กลับมาสงบราบเรียบ ทว่าในน้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยไอความเย็น
“อุดปากนางไว้ แล้วรีบลากตัวออกไป อย่าให้มาทำให้พื้นของข้าสกปรก”