กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 12 บุตรีโกหกหลอกลวงเพียงเล็กน้อยก็เพียงพอแล้ว
กู้จิ่งหวยนึกถึงตอนที่ตนเองอยู่หน้าโถงช่วยโลก แล้วกล่าวด้วยท่าทีดูแคลนว่า “คืนก็คืน”
นึกถึงตอนที่ตนเองกล่าวด้วยท่าทีรังเกียจว่า “จวนโหวจะไปใช้เงินของเจ้าได้อย่างไร”
ถ้อยคำเหล่านั้นยามนี้เปรียบดั่งฝ่ามือที่ตบลงบนหน้าเขาอย่างฉาดฉาน
เขาคิดมาตลอดว่าตนเกิดในตระกูลสูงศักดิ์ เป็นซื่อจื่อแห่งจวนโหว
ส่วนท่านแม่ของอวิ๋นซูเหยานั้นเป็นเพียงลูกหลานพ่อค้า จำต้องพึ่งพาการแต่งงานกับเขาจึงจะยกระดับฐานะได้
ทว่ายามนี้กลับเพิ่งรู้ว่า ความสุขสบายที่เขาได้รับตลอดห้าปีมานี้ และเกียรติยศที่จวนโหวรักษาไว้ กลับต้องพึ่งพาสินเดิมของบุตรสาวพ่อค้า
มิหนำซ้ำเขายังพร่ำบอกปากคอว่านางกำลัง “เล่นตัวเพื่อดึงดูดความสนใจ”
ซูซื่อเอ่ยดึงสติของกู้จิ่งหวยกลับมา นางคว้าแขนเสื้อบุตรชายไว้อย่างแน่นหนา จนเล็บเกือบจิกเข้าไปในเนื้อของเขา
“จิ่งหวย เจ้าต้องมีวิธีจัดการใช่หรือไม่!