ตอนที่ 263 สมบูรณ์พร้อม

ตอนที่ 263 สมบูรณ์พร้อม

เขาถึงกับไม่ยอมละเว้นแม้แต่คำรำพันคะนึงหาเพียงลำพังของตนเอง

โม่จิ่วอวี่โมโหจนแทบคลั่ง!

ทว่ายามหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่ตนกับยัยหนูเขียนจดหมายรักเผยความในใจอีกครา เขากลับรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้างจะทำเช่นไรได้เล่า

ครานั้นเขากับยัยหนูมีกำแพงวังสูงตระหง่านกั้นขวางจนมิอาจพบหน้า ยามที่ตนกำลังกอดต้นหลิวลู่ลมอยู่นอกวังพลางขูดเปลือกไม้ระบายความคะนึงหาอันไร้ที่ลง จวินจวินหนูค้นทรัพย์ก็นำจดหมายของยัยหนูมาถึง

ชั่วขณะนั้น ดอกไม้ในใจของเขาพลันผลิบานสะพรั่ง

ยัยหนูเขียนไว้ว่า “ดวงดาวคืนนี้สายลมราตรีนี้ ฝั่งประจิมหอวาดทิศบูรพาตำหนักกุ้ย เมื่อก้าวเข้าสู่ประตูดินแดนวังลึกดุจสมุทร มิแจ้งว่าซูหลางจะหวนคืนสู่เมืองหลวงในยามราตรีหรือไม่”

ซูโม่ในตอนนั้น ซึ่งก็คือตนเองพอได้กวาดตามอง ก็เข้าใจได้ทันทีว่าก้าวเข้าสู่ประตูดินแดนวังลึกดุจสมุทร เจ้ายัยหนูน้อยวันนี้คงออกมามิได้แล้ว จึงตอบกลับเป็นบทกวีบทหนึ่งไปว่า

“ดวงดาวคืนนี้สายลมราตรีนี้ ดวงดาราร่วมเคียงข้า ณ ทิศบูรพาต้นหลิว หากสายลมหยั่งรู้เจตจำนงคะนึงหาของข้า จงพัดผ่านม่านวังแทรกซึมเข้าสู่บานหน้าต่างเถิด”

บทกวีรักเพิ่งให้จวินจวินหนูค้นทรัพย์นำติดตัวไป เขาก็เฝ้ารอจดหมายตอบกลับจนตาแทบหลุด