เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 260 แก่นเทพแตกสลาย
ประตูยักษ์ลงรักปิดทองของตำหนักดินแดนเทพพลันเปิดออกอย่างแรง ภายในนั้นมีจานดาราส่องแสงระยิบระยับ แว่วเสียงสั่นพ้องดังสะท้อนมาแต่ไกล
ผู้คนที่อยู่นอกโถงเกือบจะหันขวับกลับมาในชั่วขณะจิตเดียวกัน
เห็นเพียงซ่งจิ่นซิ่วกำลังเกาะกรอบประตูอันเย็นเยียบ ฝีเท้าซวนเซ ร่างกายซวนเซคล้ายจะล้มลง ใบหน้าขาวซีดดุจหิมะบาง แสงเทพบัวทองสิบโลการอบกายหม่นหมองจวนเจียนจะดับมอด ใต้ฉลองพระองค์เทพมีรอยโลหิตซึมออกมาจาง ๆ ทุกย่างก้าวคล้ายผลาญสิ้นเรี่ยวแรงแห่งดวงจิตวิญญาณทั้งหมด อ่อนแอโรยแรงถึงขีดสุด
ทว่าบนใบหน้าของนาง กลับประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ
“เจ้านาย!”
จวินจวินหนูค้นทรัพย์ส่งเสียงร้องอ๋าวอูพลางขนลุกชัน ร่างเล็กกลมป้อมดั่งก้อนทองตำลึงพุ่งปราดออกไปปานลูกศร
“ฝ่าบาท!”
“ยัยหนู”