เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 257 แก่นเทพ
ซ่งจิ่นซิ่วอดมิได้ที่จะเอ่ยขอคำชี้แนะอย่างถ่อมตนว่า “มีบัวทองขั้นสิบอยู่จริงหรือเจ้าคะ? ...ทว่าต้นกำเนิดของผู้น้อยเป็นกายามรรคแล้ว เพลิงกรรมก็บรรลุถึงระยะสูงสุดแล้ว ปัจจุบันไม่มีหนทางยกระดับอีกต่อไป! มิทราบว่า...”
“มี”
จอมเทพปฐมกาลเอ่ยขัดวาจานาง พลางกล่าวอย่างน่าเกรงขามว่า “เทพชำระโลก ย่อมต้องมีบัวทองขั้นสิบ”
ซ่งจิ่นซิ่ว : ข้าก็อยากมี ทว่าบัวทองจะยกระดับอีกครั้ง จะง่ายดายปานนั้นได้อย่างไร?
นางกระทั่งยังมิต่างรู้ด้วยซ้ำว่าจะยกระดับอย่างไรดีมิใช่หรือ?
ดังนั้นนางจึงอยากไต่ถามเทพชั้นสูง หวังให้เขาช่วยชี้แนะหนทางสว่าง
ซ่งจิ่นซิ่วทอดมองเทพชั้นสูงผู้เคร่งขรึม หัวคิ้วอดมิได้ที่จะขมวดมุ่นลงเล็กน้อย
หรือว่าตนเองมิใช่เทพชำระโลกในวาจาของเขา?
หรือว่าในใต้หล้านี้ยังมีผู้ที่ครอบครองบัวทองขั้นสิบอยู่อีกคนหนึ่งอย่างนั้นหรือ?