เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 220 พลังแห่งกฎเกณฑ์บิดเบี้ยว
ทันทีที่ก้าวออกจากพระราชวัง ซ่งจิ่นซิ่วก็สัมผัสได้อย่างเฉียบไวว่า ภายในเมืองหลวงอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวโลหิตจาง ๆ แสดงว่าเมื่อไม่นานมานี้ ที่นี่เคยผ่านการเข่นฆ่าสังหารมาคราหนึ่ง
แม้แต่เมืองหลวงยังวุ่นวายถึงเพียงนี้แล้วหรือ เช่นนั้นบริเวณโดยรอบเล่า
นางหยุดยืนอยู่กลางเวหาเหนือเมืองหลวง ลอบสังเกตเห็นว่าทั้งสี่เขตเมืองทิศบูรพา ทักษิณ ประจิม และอุดรล้วนมีหน่วยลาดตระเวนคอยตรวจตรา จึงไม่รั้งอยู่อีกต่อไป มุ่งหน้าเดินทางไปทางทิศประจิม
ตลอดเส้นทางมีควันไฟสงครามไม่ขาดสาย ผืนพสุธาแห้งแล้งเหลืองกรอบ ทุกหนแห่งเกลื่อนกลาดไปด้วยผู้ลี้ภัยเร่ร่อนหนีภัยอดอยาก และพายุทรายที่พัดกระหน่ำขึ้นมาแทบวันเว้นวัน
บางครายังสามารถมองเห็นค่ายผู้ลี้ภัยที่สร้างขึ้นโดยมีผู้บำเพ็ญเป็นฐานที่มั่นได้ประปราย
วันนี้ ทั้งสามคนต้องเผชิญกับพายุทรายอีกระลอกหนึ่ง