ตอนที่ 215 ยัยหนูโง่เขลา

ตอนที่ 215 ยัยหนูโง่เขลา

เนื่องจากโม่จิ่วอวี่รักความสงบ เขาจึงมิอนุญาตให้ผู้อื่นก้าวล่วงเข้าสู่มิติของเขา

ดังนั้นนางจึงรู้ความยิ่งนักที่จะมิมารบกวนเขา

เมื่อค้นพบความผิดปกติของม่านหมอก ซ่งจิ่นซิ่วก็อดตะโกนขึ้นมิได้ว่า “เสด็จพ่อ รอข้าด้วยเจ้าค่ะ”

จะได้เอ่ยถามเสด็จพ่อว่าเขาจะรู้หรือไม่ว่าม่านหมอกนี้คือสิ่งใดกันแน่?

ร้องเรียกไปสองครา กลับไร้ผู้ใดขานรับ

โม่จิ่วอวี่: บอกแล้วว่าอย่าเรียกข้าว่าเสด็จพ่อ ยังจะเรียกอยู่อีก เสด็จพ่อกับสามียังแยกแยะมิออก ช่างเป็นยัยหนูที่โง่เขลาเสียจริง!

ครั้นได้ยินเสียงของซ่งจิ่นซิ่วกระชั้นใกล้เข้ามาทุกที โม่จิ่วอวี่ก็พลันผละออกจากมิติไปในพริบตา

ทว่าทันใดนั้น เขากลับต้องตกตะลึงพลางจับจ้องมองไปยังภายในตำหนักเทพแท่นมารของตน เสาหลายต้นที่ทอประกายเจิดจ้าเสียยิ่งกว่าเดิมจนแทบจะทำให้ตาพร่าพรายนั้น ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วแน่นอย่างลึกล้ำ