กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 207 คลื่นสัตว์อสูรมารระดับสูง
ในราตรีกาลอันมืดมิด เป็นหมอกพิสดารที่หนาทึบจนมิอาจสลาย ผสมปนเปด้วยไอแห่งปราณมารบางเบา
หมอกพิสดารชนิดนี้ สามารถขัดขวางการสำรวจด้วยจิตตระหนักรู้ของผู้บำเพ็ญได้
“ค่ำคืนนี้ ผิดปกติยิ่งนัก” จวงเหอซือไท่เอ่ยถาม “สัตว์อสูรมารจะโจมตีในยามค่ำคืนหรือ”
“ยากจะกล่าวได้! สัตว์อสูรมารนับวันยิ่งเฉลียวฉลาดขึ้น”
เจินจวินชิงเสวียนมองดูหมอกหนาในราตรีมืดมิด ภายในใจก็บังเกิดความหวาดหวั่นเช่นกัน
“ทุกคนระวังภัย กองทัพที่หนึ่งจับตาใต้กำแพงเมือง ป้องกันสัตว์อสูรมารใช้วิชาดำดิน กองทัพที่สองจับตาท้องฟ้า ป้องกันนกเค้าแมวมารบินร่อน กองทัพที่สามคุ้มกันปีกสองข้างให้มั่น ไม่ว่าจะพบสิ่งใด ก็มิต้องให้พวกเจ้าล่าถอยมาคุ้มกัน เพื่อป้องกันความเจ้าเล่ห์ของสัตว์อสูรมาร ลวงตะวันออกโจมตีตะวันตก”
สุรเสียงที่แฝงด้วยปราณวิญญาณของเจินจวินชิงเสวียน ทะลวงผ่านฟ้าราตรี