เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 193 ครรภ์มารกลับชาติมาเกิด
เจินจวินชิงเสวียนที่จับพลัดจับผลูได้เป็นพ่อคน ซาบซึ้งใจกับการกระทำของเขาจนขอบตารื้นแดง
ทั้งยังเกรงว่าความ “ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง” ของเด็กคนนี้จะทำให้ผู้อื่นขุ่นเคือง จึงรีบประสานมือคารวะต่อเจินจวินเม่าไท่พลางกล่าวว่า
“เฮ้อ โบราณว่าไว้ลูกไม่รังเกียจแม่ขี้เหร่ สุนัขไม่รังเกียจบ้านยากจน เด็กคนนี้ของข้าจิตใจซื่อตรงนัก ทำให้เจินจวินต้องเห็นเรื่องน่าขบขันเสียแล้ว”
ผู้คนทั้งหลาย: ไฉนฟังดูแล้วกลับมีกลิ่นอายของการอวดโอ้เสียเล่า
ทว่าสายตาที่เจินจวินเม่าไท่มองดูหลิวเทียนอวี่กลับจริงจังขึ้นมา
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบศิษย์เช่นนี้ ยอมที่จะปักหลักอยู่กับสำนักอันตกอับ ดีกว่าจะมายังสำนักเซียนหมื่นธรรม
เด็กคนนี้ซื่อสัตย์จริงใจ จนเขาถึงกับเกิดความชื่นชอบขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
แต่เมื่อนึกถึงคำกำชับของบรรพชน ก็ไม่อาจแย่งชิงมาโดยพลการ