ตอนที่ 167 หญ้าหลอมชาด

ตอนที่ 167 หญ้าหลอมชาด

“อืม อุณหภูมิที่นี่สูงขึ้นเรื่อย ๆ จริงด้วย”

หลู่หยุนเช่อหยุดฝีเท้า กลืนโอสถลงไปหนึ่งเม็ดเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณ

ซ่งจิ่นซิ่วและจูเป่ยเฉินสบตากันแวบหนึ่ง

ทั้งสองคนสังเกตเห็นปัญหานี้ตั้งนานแล้ว

จูเป่ยเฉินเป็นผู้บำเพ็ญระดับก่อแกนทอง จิตตระหนักรู้แข็งแกร่ง ดังนั้นเขาจึงสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิเบื้องหน้าที่แตกต่างไปตั้งนานแล้ว

“ข้างหน้าน่าจะมีทะเลสาบแมกมาอยู่แห่งหนึ่ง มิฉะนั้นคงไม่อาจกำเนิดสัตว์อสูรควบคุมเพลิงได้มากมายถึงเพียงนี้” จูเป่ยเฉินวิเคราะห์

ซ่งจิ่นซิ่วพยักหน้า จิตตระหนักรู้ของนางไม่ได้ด้อยไปกว่าจูเป่ยเฉิน อีกทั้งยังคอยจับตาดูโดยรอบอยู่ตลอด ย่อมรู้สึกได้เช่นกันว่ายิ่งเดินไปข้างหน้าอุณหภูมิก็ยิ่งสูงขึ้น แปดเก้าในสิบส่วนคงเป็นทะเลสาบแมกมาที่ศิษย์พี่ใหญ่กล่าว หรือไม่ก็เป็นปล่องภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่แห่งหนึ่ง