ตอนที่ 139 ความกำเริบเสิบสานของผู้บำเพ็ญมาร

ตอนที่ 139 ความกำเริบเสิบสานของผู้บำเพ็ญมาร

เจิ้งจืออันยืนตระหง่านอยู่หน้าประตูโรงเตี๊ยม มิยอมถอยร่นแม้แต่ก้าวเดียว

“ติงชวนไห่ เจ้าก่อความวุ่นวายพอแล้วหรือยัง ข้าจะบอกให้ ต่อให้เจ้าพูดจาหว่านล้อมจนฟ้าถล่มดินทลาย ที่นี่ของข้าก็มิอาจสละพื้นที่ให้ได้ มิสู้รีบไปหาที่พักแห่งอื่นจะดีกว่า”

ยามนี้ ผู้คนต่างมารวมตัวมุงดูกันแน่นขนัดอยู่หน้าประตูโรงเตี๊ยม

พลางชี้ไม้ชี้มือวิพากษ์วิจารณ์ไปยังกลุ่มของติงชวนไห่

พวกซ่งจิ่นซิ่วรีบร้อนก้าวออกมาจากโรงเตี๊ยม แล้วไปยืนอยู่เบื้องหลังเจ้าสำนักของตน

เห็นเพียงคนกลุ่มนี้ทุกคนล้วนสวมเสื้อคลุมสีดำแดง แต่ละคนมีใบหน้าขาวซีด ทว่ากลับมีริมฝีปากสีแดงสดดั่งโลหิตคู่หนึ่ง

ศิษย์พี่น้องหลายคนสบตากัน พลางอุทานด้วยความตระหนกในใจพร้อมกันว่า ผู้บำเพ็ญมาร!