ตอนที่ 137 การทูตเสี่ยวหลิงทง

ตอนที่ 137 การทูตเสี่ยวหลิงทง

ยามที่เจิ้งจืออันมาถึง ในใจนั้นยังคงแขวนกังวลอยู่ตลอด

ผู้เปรื่องเปรื่องแห่งสำนักใหญ่เหล่านี้ แต่ไหนแต่ไรมาล้วนอยู่สูงส่งเหนือผู้คน สายตามองข้ามหัวผู้อื่น

การที่พวกเขาออกมาร่วมเที่ยวเล่นชานเมืองกับศิษย์ของตน คงมิใช่เพราะมีบุญคุณช่วยชีวิต จึงจำต้องแสร้งทำพอเป็นพิธีหรอกกระมัง

เพราะอย่างไรเสียยิ่งเป็นศิษย์สำนักใหญ่ ก็ยิ่งให้ความสำคัญกับหน้าตามิใช่หรือ

จนกระทั่งได้เห็นเด็ก ๆ เหล่านี้พูดคุยกันอย่างถูกคอและเบิกบานใจ เขาจึงค่อยคลายกังวลลงได้

ดำรงตำแหน่งเจ้าสำนักมาเนิ่นนานหลายปีเพียงนี้ เขาปราดมองเพียงแวบเดียวก็ดูออกแล้วว่า ศิษย์ทั้งหลายของสำนักตน ได้เข้าไปอยู่ในสายตาของศิษย์สำนักเซียนหมื่นธรรมเข้าจริง ๆ แล้ว

และสายตาที่คนเหล่านี้มองดูศิษย์สำนักตน ล้วนเสมอภาคและจริงใจยิ่งนัก