เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 131 พานพบคนคุ้นเคยอีกครา
ไม่รอให้เจ้าของแผงได้เอ่ยปากอีก ซ่งจิ่นซิ่วก็พลิกฝ่ามือ นำถุงหินวิญญาณออกมาถุงหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ของที่ข้าเลือกออกมามีมูลค่าหินวิญญาณหนึ่งร้อยแปดสิบก้อน ตรงนี้มีสองร้อยก้อน ส่วนที่เกินมา ก็ถือเสียว่าเป็นค่าตอบแทนที่มอบของกินเหล่านี้ให้สหายเต๋าก็แล้วกัน”
กล่าวจบซ่งจิ่นซิ่วก็เสริมขึ้นอีกประโยค “หากสหายเต๋าไม่รับไว้ พวกเราก็เกรงใจจนมิกล้ารับของแล้ว อีกประการหนึ่ง ข้าหามิใช่เจ้านายที่ปฏิบัติต่อสัตว์เลี้ยงวิญญาณอย่างทารุณไม่ มันมิได้หิวจริง ๆ เพียงแต่ตะกละเท่านั้น”
เจ้าของแผงได้ยินคำนี้ จึงรีบกล่าวว่า “ใช่ ๆ ๆ ข้ามองออกแล้ว สหายเต๋าปฏิบัติต่อสัตว์เลี้ยงวิญญาณดียิ่งนัก”
ดังนั้นเขาจึงรีบรับหินวิญญาณมา และรีบยื่นชามส่งให้อีก ทั้งยังกล่าวว่า “หากไม่พอ ข้าเติมให้อีกหน่อยหรือไม่”