กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 120 เรื่องจิปาถะ
หลินฮุ่ยสงสัยว่า ยามนั้นที่แม่พาตนร่อนเร่ออกจากบ้าน จะเป็นเหมือนเช่นตนในยามนี้หรือไม่ ที่ไม่อาจใช้ชีวิตอยู่ในบ้านสามีต่อไปได้แล้ว?
ดูยามนี้สิ นางมิใช่เพราะระหกระเหินอยู่ภายนอกกับลูกสาวหรอกหรือ จึงได้พบกับหลู่หยุนเช่อเด็กคนนั้น และมีโอกาสมายังนิกายเพลิงอัคคีแห่งนี้?
ตนเองเคยประสบมา จึงรู้ว่าบุรุษหาได้พึ่งพาได้ไม่
ดังนั้นจึงอดสงสัยมิได้ว่า เป็นพ่อที่ทำเรื่องผิดต่อแม่ด้วยหรือไม่ ถึงทำให้นางจากตระกูลหลินไป
เมื่อนึกถึงพ่อ หลินฮุ่ยก็ขมวดคิ้วแน่น
ยามนางยังเยาว์ จำได้ว่าพ่อปิดด่านอยู่เป็นเวลานานมาก ดังนั้นพ่อในความทรงจำของนาง จึงเป็นเพียงเงาหลังอันเลือนรางสายหนึ่งเท่านั้น
ทว่าตระกูลหลินแห่งจงโจวนั้น นางจะต้องกลับไป