เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 118 ข้าเป็นคนฆ่าเอง
“จิ่นซิ่ว รอพ่อด้วย”
ซ่งหวยถังวิ่งเหยาะ ๆ ตามอยู่ข้างกายซ่งจิ่นซิ่ว
“เด็กดี เจ้าอย่ากลัวไปเลย พ่อรู้ว่าการตายของพี่สาวเจ้าไม่เกี่ยวข้องกับเจ้า ซิ่วเอ๋อร์ของข้าเป็นเด็กดีที่มีจิตใจเมตตาถึงเพียงนั้น จะทำร้ายสายเลือดแท้ ๆ ได้อย่างไร”
ซ่งจิ่นซิ่วเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง พลันชะงักฝีเท้าลง แล้วเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มก้ำกึ่งว่า “ท่านเข้าใจผิดแล้ว นางเป็นคนถูกข้าฆ่าเอง”
ก่อนหน้านี้นางอาจยังมีความกังวลอยู่บ้าง หลังสังหารซ่งเจียวเจียวแล้ว นางยังคิดจะหาหลักฐานมายืนยันว่าตนไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ เพราะอย่างไรสำนักก็มีกฎระเบียบ ห้ามศิษย์ร่วมสำนักเข่นฆ่ากันเอง
ทว่ากลับสำนักมาหลายวันถึงเพียงนี้ ต่อการตายของซ่งเจียวเจียว กลับไม่มีผู้ใดใส่ใจเลยสักคน รวมถึงอาจารย์ของซ่งเจียวเจียวอย่างเจินจวินตันเสียด้วย
ราวกับว่าคนอย่างซ่งเจียวเจียวไม่เคยมีตัวตนอยู่แต่แรก