ตอนที่ 60 เสี่ยวหลิงทง

ตอนที่ 60 เสี่ยวหลิงทง

เมฆหมอกกดต่ำลงเรื่อย ๆ วายุคลั่งหวีดหวิว พงหญ้าพรรณไม้ลู่ระนาบ ทันใดนั้นประกายสว่างเจิดจ้าสายหนึ่งก็ฟาดฟันลงมา

จูเป่ยเฉินยืนหยัดองอาจผึ่งผาย มือกระชับกระบี่น้ำแข็งเย็น สาดสายตาไร้อารมณ์พุ่งทะยานเข้าปะทะสายฟ้าเคราะห์

ผู้บำเพ็ญบรรลุระดับก่อแกนทอง จึงจะนับได้ว่าย่างก้าวเข้าสู่มหามรรคบำเพ็ญเซียนอย่างแท้จริง ปลอดพ้นจากความทุกข์ระทมแห่งสังสารวัฏ

ดังนี้แล้ว ด่านเคราะห์นี้ เขาจำต้องข้ามผ่านไปให้จงได้

บนยอดเขาชิงอวิ๋นอัสนีเคราะห์กึกก้องกัมปนาท เหล่าผู้บำเพ็ญตามยอดเขาอื่น ๆ ล้วนยืนจับเจ่าเฝ้ามองอยู่แต่ไกล

ผู้อาวุโสอู๋แห่งยอดเขาหลอมอาวุธขมวดคิ้วกล่าวว่า “สายฟ้าเคราะห์ครานี้หาใช่ธรรมดาไม่! นี่ผู้ใดกำลังฝ่าเคราะห์อยู่รึ”

กงซวินทอดสายตามองสายฟ้าเคราะห์พลางขมวดคิ้ว “เป็นศิษย์คนโตของบ้านชิงเสวียน”