ตอนที่ 52 เจ้าเฒ่าโง่เขลา

ตอนที่ 52 เจ้าเฒ่าโง่เขลา

ซ่งจิ่นซิ่วเม้มปากหัวเราะ ท่าทางเงอะงะขัดเขินของเฒ่ารู่นี้น่ารักไม่เบาเชียว

ซ่งจิ่นซิ่วหันมองจูเป่ยเฉิน “เขาไม่รู้หรือว่าข้าหลอมโอสถเป็น”

จูเป่ยเฉินส่ายหน้า “ข้าไม่ได้บอก ทว่าดูจากตอนนี้คงใช่แล้วล่ะ”

ยามที่ตนเองไปส่งโอสถที่ร้านของชำโอสถยันต์ ล้วนแอบมอบให้อย่างลับ ๆ ท่านน้าหลินและอาผีต่างก็รู้กันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก เพียงเพราะเกรงว่าจะนำความเดือดร้อนมาสู่ซ่งจิ่นซิ่ว

หลู่หยุนเช่อมองทั้งสองคนส่งสายตาไปมา ในใจพลันรู้สึกอัดอั้นตันตึกขึ้นมาทันควัน

สองคนนี้สนิทสนมกันยิ่งกว่าตนเองอย่างเห็นได้ชัด ซ่งจิ่นซิ่วนั้นไม่จำต้องเอ่ยถึง ยัยหนูผู้นี้อย่างไรเสียก็ยังให้จวินจวินนำของติดไม้ติดมือมาส่งให้ตนบ้างเป็นครั้งคราว ทว่าจูเป่ยเฉินนี่สิเกินไปจริง ๆ

เมื่อก่อนยังมารบกวนตนอยู่เรื่อย ๆ นับตั้งแต่พบศิษย์น้องหญิงซ่ง ก็ไม่เคยมาหาตนอีกเลย